Bereid je voor op de eindejaarssprint.

“Vrijdag 13?”
“Kan niet; kerstdiner van kantoor.”
“Week daarna dan?”
Mijn lief en ik proberen een datum te prikken voor een afspraak met vrienden…

Mismoedig bladeren we door onze agenda’s, nog zeven weken te gaan in 2019.
Werk en privéafspraken stapelen zich weer op.
En voor je het weet zit je weer volop in de eindejaarssprint.

Lees verder Bereid je voor op de eindejaarssprint.

Vermijd je overdrive.

Vlekkeloos georganiseerd. Overzicht en structuur in alles wat langs schiet op het beeldscherm. We zitten achter zijn laptop aan mijn grote tafel.

Enkele maanden geleden belde hij mij omdat hij slecht sliep. Werd nachten achter elkaar om 04:00 uur wakker, ging ‘aan’ en kon daarna niet meer in slaap komen.

Op het eerste gezicht is hij zo’n man waarvan je denkt: die redt zich wel. Tijdens het intakegesprek kijkt hij me doordringend en energiek aan, peilend of ik wel voldoende tegenwicht kan bieden. Een autonome control freak, zo omschrijft hij zichzelf. Financieel zo goed als onafhankelijk. Met zijn gezin op één.

Lees verder Vermijd je overdrive.

Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Het einde van de wereld bereikten we te voet. Ooit woonde hier een visser, nu slapen wij er bij het geruis van de zee. Geen wifi, bereik of elektriciteit. Wel een hangmat, steiger en twee kano’s.

Vertraging komt vanzelf als er zo weinig is wat je aandacht opeist. Dagen zonder plan vulden zich met zwemmen, vissen, lezen, knuffelen, kletsen en sterrenkijken. Diepe ontspanning, enkel onderbroken door enorme kakkerlakken onder de douche…

Lees verder Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

‘Stop Inge-Lize, stop’, denk ik…

Schotse hooglanders, zilverreigers en wuivend riet. Verder is er niets op dit eiland, zelfs geen wifi in ons vakantiehuisje. De eerste avond hang ik met mijn puber voor de houtkachel, wifi-loos samen te zijn.
Ik geniet, hij baalt en we eindigen met dikke ruzie.

Lees verder ‘Stop Inge-Lize, stop’, denk ik…

Onmisbare stilte

Ongegeneerd lui lig ik daar.
En mijn lief werkt.
Ik hoor het harde, monotone, getik op zijn toetsenbord.
Voor de houtkachel draai ik me om, voel de zinderende warmte in mijn rug.

Genieten, zonder je schuldig te voelen…
Terwijl de ander werkt…

Lees verder Onmisbare stilte

Meer grip op je tijd.

Ik strek me uit onder de grote kastanjeboom en kijk naar de zon die door zijn bladeren speelt. Eindelijk even pauze. Ik ontspan, sluit mijn ogen en luister naar het machtige geruis boven me. Opeens hard gelach en een eenzijdig gesprek uit een carkit: “Ja, hier wordt ook hard gewerkt. Hahaha. Inge-Lize ligt te slapen in de tuin!”

Gezellig hoor. Mijn geliefde die onverwachts langsrijdt rond lunchtijd…

Lees verder Meer grip op je tijd.

24/7 Always-on. Hoe ga je daar mee om?

Haar reebruine ogen kijken me licht onzeker aan. Begin dertig is ze, getalenteerd, gedisciplineerd én bloedmooi. Ze blijft me recht aankijken, op zoek naar iets van reactie of goedkeuring. Ze volgt het basic burn-out preventie traject, preventief.

“Omdat het kan…” Lees verder 24/7 Always-on. Hoe ga je daar mee om?

Maak je opeens ruzie om niéts? Dat is een teken dat het anders moet…

Hij ziet er loom uit, hij gaat voorzichtig zitten en zegt: “Inge, ik heb minstens een kwartier nergens aan gedacht. Echt nérgens aan.”
Dat was een lang vergeten ervaring.

Lees verder Maak je opeens ruzie om niéts? Dat is een teken dat het anders moet…