Bereid je voor op de eindejaarssprint.

“Vrijdag 13?”
“Kan niet; kerstdiner van kantoor.”
“Week daarna dan?”
Mijn lief en ik proberen een datum te prikken voor een afspraak met vrienden…

Mismoedig bladeren we door onze agenda’s, nog zeven weken te gaan in 2019.
Werk en privéafspraken stapelen zich weer op.
En voor je het weet zit je weer volop in de eindejaarssprint.

Lees verder Bereid je voor op de eindejaarssprint.

Vermijd je overdrive.

Vlekkeloos georganiseerd. Overzicht en structuur in alles wat langs schiet op het beeldscherm. We zitten achter zijn laptop aan mijn grote tafel.

Enkele maanden geleden belde hij mij omdat hij slecht sliep. Werd nachten achter elkaar om 04:00 uur wakker, ging ‘aan’ en kon daarna niet meer in slaap komen.

Op het eerste gezicht is hij zo’n man waarvan je denkt: die redt zich wel. Tijdens het intakegesprek kijkt hij me doordringend en energiek aan, peilend of ik wel voldoende tegenwicht kan bieden. Een autonome control freak, zo omschrijft hij zichzelf. Financieel zo goed als onafhankelijk. Met zijn gezin op één.

Lees verder Vermijd je overdrive.

Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Het einde van de wereld bereikten we te voet. Ooit woonde hier een visser, nu slapen wij er bij het geruis van de zee. Geen wifi, bereik of elektriciteit. Wel een hangmat, steiger en twee kano’s.

Vertraging komt vanzelf als er zo weinig is wat je aandacht opeist. Dagen zonder plan vulden zich met zwemmen, vissen, lezen, knuffelen, kletsen en sterrenkijken. Diepe ontspanning, enkel onderbroken door enorme kakkerlakken onder de douche…

Lees verder Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Wat je nachtrust vertelt over hoe het met je gaat.

Hij roert in zijn koffie terwijl de najaarszon over zijn gezicht speelt. Ik kijk hem aan. Hij is een leider die altijd een oplossing ziet, iedereen bij naam kent, nooit zeurt. Ik weet dat hij mij mag maar toch liever niet bij mij aan tafel zit.

“Hoe slaap je?” vraag ik.
“Goed.”

Dat antwoord klonk als het ‘leuk’ van mijn kinderen. ‘Leuk’ terwijl ze bedoelen: “Hou op met vragen.”

Lees verder Wat je nachtrust vertelt over hoe het met je gaat.

Hoe geef je verdriet een plek? Terwijl je leven verdergaat?

“Dus jij bent dan mijn dochter?” een beetje onzeker kijkt ze me aan. Even hoop ik nog dat ik haar niet goed versta. Mijn middenrif trekt samen. Ik loop naar haar toe en sla mijn arm om haar heen. “Ja, ik ben je dochter.” Ze richt haar aandacht weer op het pannetje waarin ze roert. Het geroezemoes van ons kinderpartijtje lijkt van ver te komen. Lees verder Hoe geef je verdriet een plek? Terwijl je leven verdergaat?

Maak je opeens ruzie om niéts? Dat is een teken dat het anders moet…

Hij ziet er loom uit, hij gaat voorzichtig zitten en zegt: “Inge, ik heb minstens een kwartier nergens aan gedacht. Echt nérgens aan.”
Dat was een lang vergeten ervaring.

Lees verder Maak je opeens ruzie om niéts? Dat is een teken dat het anders moet…