Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Het einde van de wereld bereikten we te voet. Ooit woonde hier een visser, nu slapen wij er bij het geruis van de zee. Geen wifi, bereik of elektriciteit. Wel een hangmat, steiger en twee kano’s.

Vertraging komt vanzelf als er zo weinig is wat je aandacht opeist. Dagen zonder plan vulden zich met zwemmen, vissen, lezen, knuffelen, kletsen en sterrenkijken. Diepe ontspanning, enkel onderbroken door enorme kakkerlakken onder de douche…

Lees verder Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Stress voorkomen? Zo krijg je rust en overzicht…

Tevreden knoop ik de vuilniszak dicht, bekijk de strakgerolde t-shirts in mijn kast en ben blij. Het was een rigoureuze opruimactie á la Marie Kondo.

Het duurde jaren voordat ik me over mijn aversie tegen deze opruimgoeroe had heen gezet. Lees verder Stress voorkomen? Zo krijg je rust en overzicht…

Vijf anti-phubbing-tips voor wanneer ook jouw kind gaat praten tegen de keukenkastjes

De jongste loopt rond etenstijd de keuken in. Ik kijk op van een half beantwoorde mail, hoor hem van wal steken over de zandbak en type weer door. Hoor iets over een huis, tunnels en reageer met “hahum, fijn hoor.”

Lees verder Vijf anti-phubbing-tips voor wanneer ook jouw kind gaat praten tegen de keukenkastjes

Hoe blijf je buiten de gevarenzone?

Geroezemoes in een sfeervol eetcafé. Zestig mensen zoeken een plek in de U-vormige kring. Het is bijna kerst en ik geef een workshop. Voordat de kerstborrel begint, zal ik twee uur lang vertellen over stress: Wat het precies is. Wanneer het problematisch wordt. En hóe je buiten de gevarenzone blijft.

De deelnemers zijn slim, enorm gedreven en een tikje eigenwijs. Ze werken niet voor niets bij dit gerenommeerde onderzoeks- en adviesbureau. Daar kreeg ik zelf best stress van. Lees verder Hoe blijf je buiten de gevarenzone?

‘Stop Inge-Lize, stop’, denk ik…

Schotse hooglanders, zilverreigers en wuivend riet. Verder is er niets op dit eiland, zelfs geen wifi in ons vakantiehuisje. De eerste avond hang ik met mijn puber voor de houtkachel, wifi-loos samen te zijn.
Ik geniet, hij baalt en we eindigen met dikke ruzie.

Lees verder ‘Stop Inge-Lize, stop’, denk ik…

Dat is niet te doen!

De kruidige kerriegeur verwarmt haar fijne huis. We dekken de tafel terwijl ze vertelt over het schilderij dat erboven hangt. Er is warme soep én tijd voor een ongestoorde lunch, deze donderdagmiddag. Normaal vult ze haar dagen heel anders. Ze geeft leiding aan vijfhonderd mensen, heeft een gezin, twee cavia’s en een chauffeur.

Lees verder Dat is niet te doen!

“Dit nooit meer”

Eenzaam ziet hij eruit, zichtbaar gespannen.
“Wat voel je?” vraag ik.
“Een band om mijn borst”, bromt hij.
Voorzichtig ga ik verder: “Wat merk je aan je gedrag, wat doe je?”
“Ga ’s morgens extreem vroeg mailen.

Heb het gevoel dat ík állés op moet lossen.

Voel me verantwoordelijk en falend op alle fronten.”

“En verder?”
“Alleen.” Lees verder “Dit nooit meer”

Onmisbare stilte

Ongegeneerd lui lig ik daar.
En mijn lief werkt.
Ik hoor het harde, monotone, getik op zijn toetsenbord.
Voor de houtkachel draai ik me om, voel de zinderende warmte in mijn rug.

Genieten, zonder je schuldig te voelen…
Terwijl de ander werkt…

Lees verder Onmisbare stilte