Stress en gevoelens van eenzaamheid

Nietsvermoedend organiseer ik een avond over spanning en stress. We zitten aan tafel met een kleine groep bekenden. Toch voelt het wat ongemakkelijk. Koudwatervrees voor het onderwerp, denk ik en ik ga van start. Ik leg uit dat ik op deze avond graag wil luisteren naar welke woorden iedereen gebruikt als je over stress praat, om die te gebruiken op mijn site. Ik zal zelf beginnen.

Lees verder Stress en gevoelens van eenzaamheid

Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Het einde van de wereld bereikten we te voet. Ooit woonde hier een visser, nu slapen wij er bij het geruis van de zee. Geen wifi, bereik of elektriciteit. Wel een hangmat, steiger en twee kano’s.

Vertraging komt vanzelf als er zo weinig is wat je aandacht opeist. Dagen zonder plan vulden zich met zwemmen, vissen, lezen, knuffelen, kletsen en sterrenkijken. Diepe ontspanning, enkel onderbroken door enorme kakkerlakken onder de douche…

Lees verder Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

‘Stop Inge-Lize, stop’, denk ik…

Schotse hooglanders, zilverreigers en wuivend riet. Verder is er niets op dit eiland, zelfs geen wifi in ons vakantiehuisje. De eerste avond hang ik met mijn puber voor de houtkachel, wifi-loos samen te zijn.
Ik geniet, hij baalt en we eindigen met dikke ruzie.

Lees verder ‘Stop Inge-Lize, stop’, denk ik…

“Dit nooit meer”

Eenzaam ziet hij eruit, zichtbaar gespannen.
“Wat voel je?” vraag ik.
“Een band om mijn borst”, bromt hij.
Voorzichtig ga ik verder: “Wat merk je aan je gedrag, wat doe je?”
“Ga ’s morgens extreem vroeg mailen.

Heb het gevoel dat ík állés op moet lossen.

Voel me verantwoordelijk en falend op alle fronten.”

“En verder?”
“Alleen.” Lees verder “Dit nooit meer”

Niet altijd verstandig zijn.

Schemerdonker, zij aan zij zit ik aan een overvolle biertafel. Om mij heen een kakofonie van muziek, rommelige gesprekken, gezang en lachsalvo’s. “Wat dóe ik hier?” flitst het door mijn hoofd. Mijn buurman begint in mijn oor te tetteren over zijn kooi-eend. Ik proest het uit om zijn absurde verhaal en blijf toch wat langer hangen in de knus verlichte tuin.

Van die avond doorzakken knapte ik op.
Lees verder Niet altijd verstandig zijn.

Hard werken én zin houden.

Het is zondagochtend, schemerig vroeg. Verkreukeld zit ik op de rand van het bed. Moe.

Zachtjes dringen de speelgeluiden tot me door. Automatisch sta ik op, beetje chagrijnig. Liever zou ik nu mijn yoga oefeningen doen. Helaas, geen tijd …

GÉÉN tijd??
Verbaasd vraag ik me opeens af waar ik dat vandaan haal. Het is zondagochtend, het is zeven uur, de kinderen spelen en er hoeft helemaal niet zoveel! Lees verder Hard werken én zin houden.

Effectiever samenwerken in 4 stappen

Langzaam wordt het stil in mijn hoofd, de cadans van het hardlopen wint het van mijn gedachten. Ik geniet en kijk opzij naar mijn lief. Het voelt samen. Lees verder Effectiever samenwerken in 4 stappen