Vermijd je overdrive.

Vlekkeloos georganiseerd. Overzicht en structuur in alles wat langs schiet op het beeldscherm. We zitten achter zijn laptop aan mijn grote tafel.

Enkele maanden geleden belde hij mij omdat hij slecht sliep. Werd nachten achter elkaar om 04:00 uur wakker, ging ‘aan’ en kon daarna niet meer in slaap komen.

Op het eerste gezicht is hij zo’n man waarvan je denkt: die redt zich wel. Tijdens het intakegesprek kijkt hij me doordringend en energiek aan, peilend of ik wel voldoende tegenwicht kan bieden. Een autonome control freak, zo omschrijft hij zichzelf. Financieel zo goed als onafhankelijk. Met zijn gezin op één.

Vandaag praten we over hoe hij zijn zaken organiseert. Hoe hij grip en overzicht houdt op zijn werk met hulp van Trello, een digitaal prikbord. Het ziet er goed uit, overzichtelijk, duidelijk, up-to-date. Er is weinig aan toe te voegen. Ik leun achterover en staar naar het beeldscherm, er is iets…

Meerdere keren spraken we over zijn valkuil: het moment waarop hij té gefocust raakt. In deze overdrive gaat hij recht op het doel af, is niet langer in contact met de mensen om hem heen, is niet langer in staat om tot creatieve oplossingen te komen. Wat overblijft is een gevoel van eenzame verantwoordelijkheid.

Nu ik naar zijn dagelijkse dashboard staar, realiseer ik me dat dit dashboard alleen maar bijdraagt aan deze ongewenste bewustzijnsvernauwing. Nérgens zie ik iets dat hem herinnert aan het leven buiten werk. Niets herinnert hem aan zichzelf of zijn gezin.

Als je iets heel belangrijk vindt, verdient het toch een plek?
Misschien wel júist op een takenlijst.
Om die takenlijst in perspectief te plaatsen.
Om je eraan te herinneren hoé je je takenlijst uit wil voeren.

We praten verder, de laptop staat vergeten op tafel. Aan het einde voegt hij een foto toe aan zijn dagelijkse dashboard. Een foto die hem herinnert aan hoe hij wil zijn. Altijd en overal. In contact met zichzelf en de mensen om hem heen.

Het is een begin.

Inge-Lize
Stresspreventie en burn-out-interventie

Mijn praktijk ligt net onder Amsterdam, je kunt er makkelijk parkeren, vijf minuten rijden vanaf de A2.

Blijf ontspannen na de vakantie, maar hoe???

Het einde van de wereld bereikten we te voet. Ooit woonde hier een visser, nu slapen wij er bij het geruis van de zee. Geen wifi, bereik of elektriciteit. Wel een hangmat, steiger en twee kano’s.

Vertraging komt vanzelf als er zo weinig is wat je aandacht opeist. Dagen zonder plan vulden zich met zwemmen, vissen, lezen, knuffelen, kletsen en sterrenkijken. Diepe ontspanning, enkel onderbroken door enorme kakkerlakken onder de douche…

Nu ik weer aan het werk ben, lijkt het een andere wereld. Mijn dag is weer gepland, mijn mobiel opgeladen en binnen handbereik.

Vanmorgen hoorde ik mezelf tegen de kinderen roepen: “Stop met ruzie maken. Nú je tandenpoetsen!!” Dat klonk een stuk minder relaxed dan ik me had voorgenomen op die steiger.

En jij?
Wat nam jij je voor in je vakantie?
Daar in de lome avondwarmte?
Vaker stilstaan?
Meer tijd voor jezelf?

En?
Lukt het?
Minder hard gaan?

Voor je het weet, ga je weer als vanouds.
Wil je minder stress, meer bezieling, minder vermoeidheid?
Wil je het anders maar weet je niet hoe? Ik zoek mensen die hierover willen sparren. Out of the box, zonder verplichtingen. Eenmalig kan je me mailen voor een vrijblijvende afspraak.
Mail me nú en wij hebben een win-win situatie. Jij krijgt overzicht en handvaten, mij help je met input voor het verbeteren van mijn dienstenaanbod, fair deal toch?

Ik hoor graag van je,
Hartelijke groet,
Inge-Lize

Stresspreventie en burn-out-interventie
Mijn praktijk ligt net onder Amsterdam, je kunt er makkelijk parkeren, vijf minuten rijden vanaf de A2.

Je balans hervinden.

Hij kijkt naar andere kinderen in de kring.
Ik sta buiten te dralen.
Mijn kleinste man gaat naar school.

Ik had me er enorm op verheugd; meer tijd en ruimte zodra hij naar school ging.
Maar in eerste instantie voelt het onwennig.
Toen hij klein was, overviel hetzelfde gevoel van kwetsbaarheid me ook weleens.
Alsof je hart armpjes en beentjes heeft gekregen. En open en bloot, zo de wereld instapt.

Lees verder Je balans hervinden.

Leer van je blinde vlek. Met deze 7 tips.

Met een knoop in m’n maag kijk ik haar aan, hoor haar felle woorden: …”Onuitstaanbaar. Een soort prekende, superieure halfgod ben je dan.”…

Au…
Hoe kan dit?
Wat ziet zij wat ik niet voelde?

Lees verder Leer van je blinde vlek. Met deze 7 tips.

Wat je nachtrust vertelt over hoe het met je gaat.

Hij roert in zijn koffie terwijl de najaarszon over zijn gezicht speelt. Ik kijk hem aan. Hij is een leider die altijd een oplossing ziet, iedereen bij naam kent, nooit zeurt. Ik weet dat hij mij mag maar toch liever niet bij mij aan tafel zit.

“Hoe slaap je?” vraag ik.
“Goed.”

Dat antwoord klonk als het ‘leuk’ van mijn kinderen. ‘Leuk’ terwijl ze bedoelen: “Hou op met vragen.”

Lees verder Wat je nachtrust vertelt over hoe het met je gaat.

Maak je opeens ruzie om niéts? Dat is een teken dat het anders moet…

Hij ziet er loom uit, hij gaat voorzichtig zitten en zegt: “Inge, ik heb minstens een kwartier nergens aan gedacht. Echt nérgens aan.”
Dat was een lang vergeten ervaring.

Lees verder Maak je opeens ruzie om niéts? Dat is een teken dat het anders moet…

Bij 39.8˚C verschuiven prioriteiten… Hoe om te gaan met onverwachte gebeurtenissen?

Een eindejaars overdenking daar wilde ik over schrijven… over dat moment waarop ik de tijd zou nemen om stil te staan bij zingeving, werk en geld in mijn leven. Een sfeervolle foto erbij van aantekeningen bij kaarslicht met een kopje thee, zoiets…

Maar toen gaf de kleinste over aan de ontbijttafel…

Lees verder Bij 39.8˚C verschuiven prioriteiten… Hoe om te gaan met onverwachte gebeurtenissen?