close up van vragende blauwe kinderogen

Hoe reageer je snel en goed op onverwachte vragen?

Vragend kijkt hij me aan. In zijn ogen zie ik duidelijk dat dit dode mereltje niet bij de vuilnis mag. Dit wordt een begrafenis. En daar hebben we eigenlijk geen tijd voor …

Irritant, had ik het beest maar zelf gevonden…
Ontspan, denk ik, het komt zoals het komt.

“Mama?”
“Een moment schat, ik denk even na…”

Zachtjes adem ik diep in en uit en probeer wat afstand te nemen van wat ik eigenlijk wilde gaan doen. Mijn gedachten gaan razendsnel:
Hoeveel tijd gaat dit kosten? Ik kan dat beest niet laten liggen als de jongste in de tuin loopt… Ik stel hem vast enorm teleur als ik het vogeltje in de afvalcontainer gooi… Laat staan wat voor vragen ik kan verwachten als ik het toch doe…

Er zit niets anders op, we gaan samen op zoek naar een schepje…

Mijn werkdagen verlopen ook vaak zo. Je maakt een plan en er komt altijd iets doorheen, iets dringends.

Hoe reageer je snel en goed op onverwachte vragen?
Door niet direct antwoord te willen geven.
Zo doe je dat

  • Wéét dat je niet binnen twee seconden antwoord hoeft te geven.
  • Adem bewust in.
  • Adem ook weer uit.
  • Zeg iets, blijf niet stil. Zeg simpelweg dat je even nadenkt.
  • Stel intussen je prioriteiten; wat is er nu belangrijk? Wat moet jij doen?
  • Overleg.
  • Pas je plan aan en ga aan de slag.

We leggen bloemetjes op het grafje en overleggen of hij nog wat wil zeggen. Hij wil zingen en begint: “Dat is pech, dat is pech, pech, vogeltje is weg.” Waarna hij zich omdraait en weg huppelt…

Geweldig!
Met een grote glimlach volg ik hem, maximaal 10 minuten later dan gepland.

 


Met hartelijke groet,
Inge-Lize
burn-out preventie specialist


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *